Oragade

ჯანდაბა, ჯანდაბა, ჯანდაბა. იყო დრო, იყო, ნუ არის და იქნება, თუმცა ზუსტად ვიცოდი ოდესმე ასე ვიტყოდი და დავიწყებდი საუბარს იმ წარსულ-ამბებზე რაზეც მინდა ხოლმე დავწერო. თუმცა – ახლა საერთოდ სხვა ემოციები მაწუხებს, გქონია შეგრძნება თითქოს ყველაფერში ხარ და თან არაფერში, თითქოს გაუგე ყველაფერს და მათ შორის ვერაფერს და ეს ბუნებრივია, სწორეს ეს გაუგებრობაა არის გაგება…

ყმაწვილკაცობიდან მახსოვს ამბობდნენ: “მიიხედე, მოიხედე, სულელი ნუ იქნები”-ო. სათქმელი რა არის? მიიხედ მოიხედე. ნუ იქნები სულელი. სინამდვილეში მხოლოდ იმის გამო, რომ რაღაც “შანსები” დაინახო ირგვლივ ან რამე აქტივობაში ჩაება – ეს არარის მიზეზი ამ მოწოდებისა. პერსპექტივას გააჩნია – თუმცა მიმოიხედე შეიძლება გაცილებით დიდ დატვირთვას ატარებდეს. მაგალითად: გაჩერდი, შეხედე შენს თავს შორიდან – ან რამე ამდაგვარი…